Vandaag in het zonnetje: “De Wilg.”
De wilg en wat niet zichtbaar is.
Vandaag in het zonnetje: de wilg
"Zoek me in alles dan kom je me tegen. Fluister mijn naam en ik kom eraan…"
Dat hoor ik in mijn hoofd tijdens mijn dagelijkse wandeling.
Ik hoef niet te zoeken, hij dient zich aan: de wilg.
Oké, let’s go… wat wil je mij vertellen? En wat mag ik doorgeven?
De wilg heeft mijn volledige aandacht, en dat merk ik in de weken daarna.
Hij duikt steeds weer op, ook bij anderen, op een mooie manier.
Een dame trekt een kaartje uit het kruidenorakel met een vraag over haar levenspad. Voor haar stel ik een bijzonder amulet samen, waarin de wilg een plek krijgt.
Ook voor een dappere meid die het moeilijk had en even steun nodig had op haar pad, mag de wilg mee.
Een amulet is een krachtvoorwerp; een zakje of flesje gevuld met kruiden, gedragen zolang je het nodig hebt. De kracht zit niet alleen in de kruiden zelf, maar ook in de intentie die je eraan meegeeft.
Bij de wilg hoort de boodschap van ’t Kruidenhuisje:
“Ik geef je veerkracht.
Je hoeft niet altijd sterk te zijn.
Soms kun je een storm het beste doorstaan door te buigen of zelfs even te breken.
Vertrouw erop dat je de veerkracht hebt om weer op te staan.”
Wanneer je voelt dat je het amulet niet meer nodig hebt, mag je de inhoud teruggeven aan de natuur begraven, meegeven aan de wind of het water, of verbranden in het vuur. Dan heeft het zijn werk gedaan.
De wilg in stilte:
Ik zoek de wilg op tijdens een meditatie.
Ik krijg de zinnen “zoek me in alles dan kom je me tegen… fluister mijn naam en ik kom eraan” weer in mijn hoofd en ga op zoek naar wat hij me wil zeggen.
In deze meditatie verschijnt hij als een mooie gestalte in takkenvorm; stevige takken, maar ook onopvallend voelbaar aanwezig.
Ik vraag hem wat hij me wil zeggen, wat het betekent… maar ik kom er even niet bij en we blijven stil.
Ineens stel ik hem de vraag of hij er is bij onzichtbare of onverklaarbare pijn.
Hij laat me voelen dat hij steun geeft bij pijn waar je moeilijk bij kunt komen.
De tranen beginnen meteen te stromen en ik voel een brok in mijn keel.
Ik open mijn ogen en zie de mandala van Wesley*, mijn zoontje die ik tijdens mijn zwangerschap heb moeten loslaten.
En er is zoveel onzichtbare pijn, bij zoveel mensen.
Littekens die we bij ons dragen, maar waar we niet altijd meer over praten.
Ik merk dat ik even afdwaal naar mijn eigen verdriet.
Het is al lang geleden, maar het is er nog als een stukje verborgen verdriet.
De wilg laat weten er juist dan te zijn, liefdevol en zacht.
Maar ik voel ook… de boodschap is nog niet compleet.
De wilg in verhalen en tradities:
De wilg (Salix alba) draagt al eeuwenlang een bijzondere betekenis, zowel in de kruidengeneeskunde als in verhalen en tradities.
In 1763 ontdekte dominee Edward Stone dat wilgenbast een koortsverlagende werking had. Later, in 1853, ontwikkelde Charles Gerhardt een eerste vorm van aspirine, die vanaf 1899 op de markt kwam. Tot op de dag van vandaag is deze gesynthetiseerde variant een van de meest gebruikte medicijnen ter wereld.
De wilg wordt vaak geassocieerd met verdriet en rouw. In veel culturen wordt hij gezien als een boom die pijn en emoties kan dragen. Daarom worden wilgen vaak geplant op plekken waar mensen samenkomen om afscheid te nemen of los te laten. Er wordt zelfs gezegd dat het dragen van een stukje wilg kan helpen om zachter door rouwprocessen heen te bewegen.
Ook in oude tradities speelt de wilg een bijzondere rol. In het oude Griekenland werden wilgentakken in en op lijkkisten gelegd, zodat de ziel een veilige overgang kon maken. In de Griekse mythologie wordt de wilg bovendien geassocieerd met de onderwereld en het contact met het onzichtbare.
De kracht van de wilg zit ook in haar veerkracht. Zelfs na rigoureus snoeien groeit ze weer terug. Een losse tak die in de grond wordt gestoken, kan opnieuw wortelen en uitgroeien tot een nieuwe boom. Een levend symbool van buigen zonder te breken.
Daarnaast wordt wilgentak (ook wel wicker genoemd) al eeuwenlang gebruikt voor vlechtwerk, zoals manden, wiegjes en hekwerken. Mogelijk is zelfs de term ‘wicca’ hieruit ontstaan.
In magisch gebruik wordt de wilg gezien als een zachte maar krachtige begeleider. Bij chronische pijn of emotionele belasting kan het dragen van een symbool of talisman van de wilg ondersteuning bieden.
De wilg in de praktijk:
De wilg is zowel inwendig als uitwendig inzetbaar.
Denk aan:
- tincturen
- thee van bast of blad
- zalven en oliën
- amuletten of talismannen
Hij werkt o.a.:
- pijnstillend
- ontstekingsremmend
- koortswerend
- vocht afdrijvend
En kan ondersteunen bij klachten zoals:
- hoofdpijn
- lage rugpijn
- spier- en zenuwpijn
- reumatische klachten
- griep en verkoudheid
Uitwendig kan de wilg verzachtend werken bij lokale pijn, bijvoorbeeld in een olie of zalf.
Terug naar de wilg:
Ik ontmoet de wilg opnieuw in een tweede meditatie.
Dit keer merk ik dat ik vooral vertel wat hij allemaal doet, voor alles en iedereen.
Hoe hij troost biedt.
Hoe hij draagt.
En hoe hij als een van de eerste bloeit, en daarmee de bijen voorziet van de broodnodige energie aan het begin van het voorjaar.
Een echte zorger.
Dan stel ik hem een andere vraag:
Wat krijg jij eigenlijk?
Hij laat me zien dat hij verhalen hoort.
Verdriet ziet. Dankbaarheid voelt.
En dat dat genoeg is.
Toch voelt het voor mij alsof ik hem iets terug mag geven.
Een stukje erkenning.
Omdat ook hij niet mag vergeten hoe bijzonder hij is.
Hij neemt het aan… en gaat weer.
De thee die mocht ontstaan: "Wilgenfluistering."
Tijdens een wandeling, met mijn aandacht bij de wilg, ontstaat er intuïtief een thee.
Ik kom thuis met:
- Wilgenblad
- Berkenblad
- Heermoes
- Klaproos
Precies de kruiden die zich aandienden.
Met aandacht zet ik een potje thee.
En eerlijk… hij is heerlijk.
Wilg, berk en heermoes ondersteunen het lichaam bij het afvoeren van overtollig vocht.
De klaproos brengt zachtheid en rust.
Een thee die je uitnodigt om los te laten wat je niet langer hoeft vast te houden,
en weer ruimte te voelen van binnenuit.
Neem mee wat resoneert.
Vandaag in het zonnetje: “De braam.”
Wandel ik op het juiste pad?
In gedachten onderweg:
Tijdens een van mijn laatste wandelingen loop ik in gedachten rond. Ik vraag mezelf af of ik op het goede pad aan het lopen ben. Ik loop er een beetje tegenaan dat ik weinig post op de social media. En wanneer ik iets post waarbij ik mijn verhaal wil doen, merk ik dat instagram me beperkt.
Wanneer woorden vastlopen:
Ik kan niet schrijven hoe ik wil schrijven, dus gaat mijn verhaal gewoon lekker in zijn geheel op facebook. Daarnaast weet ik dat “insta” ook een mooi platform is om juist kort en krachtig mooie boodschappen te delen. Ik ben al langer aan het nadenken over een kruidenblog, en het lijkt maar geen vorm te krijgen. Waarom? Omdat ik het teveel overdenk, en vind dat het meteen goed moet. Maar wat is goed? Mijn oog valt ondertussen op een flinke bramentak die een mooie rode kleur heeft gekregen.
De braam als rode draad:
De braam krijgt mijn aandacht en ik besef me dat de braam de de rode draad in mijn kruidenreis is, zo lijkt wel, ik kom haar altijd tegen tijdens mijn dagelijkse wandeling. En niet alleen kom ik haar tegen, ze heeft me zoveel te “zeggen” en te leren, vooral over mezelf. Ze maakt dingen bewust, die mij onbewust bezig houden, soms “straft” ze me letterlijk af omdat ik perse het mooie blad of dat takje wil hebben voor mijn orakel of juist andere kruidendingen die ik doe. Ze laat me struikelen, houd me vast, maar laat me ook liefdevol toe en leert me zacht en liefdevol zowel haar als mezelf te benaderen. En wanneer ik dit aan het schrijven ben, word ik me ervan bewust dat de braam een “Zij” is.
Mijn eigen manier vinden:
Met de bewustwording van de braam als rode draad besef ik me tijdens deze wandeling dat ik een blog wil maken op mijn eigen unieke manier, omschrijven wat ik tijdens mijn wandelingen en ontmoetingen ook tijdens meditaties tegenkom over het kruid wat ik dan in ‘The picture’ wil zetten. Dat staat het dichtste bij me, en vandaaruit kan ik het kruid omschrijven. En dat gaat niet vanzelf, daar mag ik tijd en energie in steken en er de rust voor nemen. Ik ben al heel lang aan het denken welk kruid als 1e zou kunnen gaan, en nu is het heel duidelijk geworden.
Vandaag in het zonnetje: “De braam.”
Ontmoeting met de spirit van de braam:
Wist je dat je via mediteren ook contact kunt maken met de spirit van een kruid? Hiermee heb ik kennisgemaakt tijdens de opleiding kruidenvrouw van ’t kruidenhuisje. Het is heel bijzonder hoe je op zo’n manier kennis kunt maken en boodschappen op kunt halen. De 1e meditatie met de spirit van de braam is bijzonder. Ze verschijnt als een statige dame, rechtop, lang en neemt naast me plaats. Ik stel heel veel vragen, wil veel laten zien en vraag haar “hoe kan ik een mooie eerste blog schrijven?” Tijdens de wandelingen valt me altijd op dat de braam het hele jaar wel een groei doormaakt, er zijn altijd bladeren, de nieuwe bestaan naast de oude, en ze laat los wanneer het kan. Ieder op zijn eigen tempo. Echte groei ontstaat wanneer je je eigen tempo volgt. Je innerlijke tempo, je gevoel volgen en rustig, in flow, niet meteen perfect.
Groeien in je eigen tempo:
In rust krijg ik ook toegang. De braam gaat rechtop staan, komt boven me uit. Ze is open maar verteld niet veel. Ze laat mij het denkwerk doen, en laat dit door haar rust overgaan in helder voelen. Waarna ontstaat dat echte groei vanuit rust komt.
“Wandel je pad op jou manier, ga je te snel of wil je teveel dan rem ik je af. En breng ik je weer tot jezelf. Je mag het hele jaar groeien en bloeien, wanneer het maar vanuit je eigen innerlijke rust gebeurt en niet vanuit wat jij verwacht dat anderen van jou verwachten. Volg je eigen unieke ik!”
De braam in verhalen en tradities:
- Rubus fruiticosus is de Latijnsenaam voor de gewone braam.
- De braam is een eetbare vrucht, er zijn veel verschillende soorten bramenstruiken.
- De struik kan wel tot 2,5 meter hoog worden.
- De grootste bramen zijn het zoetst.
- De oude Grieken en Romeinen gebruikten de braam naast voedsel, vooral als geneeskrachtig middel. De bladeren en vruchten werden gebruikt om wonden te helen, jicht en keelpijn te behandelen of lichte diarree te bestrijden.
- Het word afgeraden om na 29 september nog bramen te plukken en te eten. In een sage uit Engeland word geschreven dat de duivel op de aarde valt, in een braamstruik. Hij neemt wraak door over de struik te plassen. In andere versies word ook nog genoemd dat hij gespuugd heeft over de braamstruik.
- De natuurlijke boog van de braam werd in de volksgeneeskunde gebruikt om puisten, reuma, kinkhoest en hernia’s te behandelen. Je moest er dan 9 keer doorkruipen. De braam combineerde: bescherming, pijn en zuivering, levenskracht en een natuurlijke doorgang. Samen met het magische getal 9 werd het een van de krachtigste genezingsrituelen uit de volksgeneeskunde.
- In het verleden werden de bladeren en de vruchten gebruikt als natuurlijke kleurstof voor wol.
- Een talisman van een braamtak zou beschermen tegen kinkhoest.
- De doornen van bramen kunnen in amuletten voor bescherming zorgen.
De braam in de praktijk:
De braam is een veelzijdig kruid dat zowel inwendig als uitwendig ingezet kan worden.
Vooral het braamblad staat bekend om zijn ondersteunende en versterkende werking.
In de praktijk kan de braam onder andere gebruikt worden bij:
- Mond- en keelontstekingen, aften en heesheid
- Maag- en darmklachten, zoals lichte diarree
- Vermoeidheid, een lage weerstand of beginnende verkoudheid
- Kleine bloedende wondjes (gekneusde bladeren kunnen bloedstelpend werken)
De braam kan op verschillende manieren worden toegepast, zoals in de vorm van thee, tinctuur of mondspoelmiddel, maar ook energetisch als auraspray, amulet, wierook of talisman.
In al haar vormen nodigt de braam uit tot begrenzen, beschermen en groeien in je eigen tempo.
Met respect geoogst:
Bramen zijn naast het feit dat ze gezond zijn ook gewoon lekker. Wanneer je bramen gaat plukken doe dit dan met respect voor de natuur. Bramen die te dicht bij de grond groeien (en dus door honden of vossen bereikt kunnen worden) kun je beter laten hangen vanwege de vossenlintworm. De bramen kun je schoonmaken door ze voorzichtig in een ruime hoeveelheid koud water met zout te leggen, zo verlies je zo min mogelijk aroma en sap. Laat ze uitlekken op keukenpapier. Ik vind het heerlijk om ze vers in mijn kwark te eten, na mijn ochtendwandeling.
Terug naar de braam:
Een tweede ontmoeting:
De braam blijft in mijn aandacht gebied. Ik trek haar zelfs wanneer ik mijn natuurorakel raadpleeg. Mijn 2e meditatie is een aantal dagen later. Ik maak contact en de spirit van de braam verschijnt weer. Ditmaal ben ik zelf een stuk rustiger en kan ik gerichter mijn vragen stellen. Ik hou het flesje met de braam uit mijn natuurorakel vast en ik merk dat dit een klein beetje scherp is, er is een stukje uit het flesje. Het leid me af merk ik maar de braam geeft meteen aan dat het oké is. Ik vraag of ik de boodschap goed is van de vorige keer. Ze bevestigd dat. Dan ontstaat er een natuurlijke boog van haar, ik word uitgenodigd eronderdoor te komen en dat voelt erg prettig en beschermend.
Het is fijn dat ze er voor me is.
De thee die wilde ontstaan:
Ik vraag haar welke thee ik mag samenstellen mat haar in de hoofdrol;
Braam, Brandnetel, Hop en Citroenmelisse.
Deze komen duidelijk door. Ik wil graag nog een 5e kruid, maar er komt niets! Ze zegt; ‘Wil je teveel dan rem ik je af!” Het is goed zo. Dit is een mooie thee.
Afgerond in rust:
Ik heb vorig jaar een symbool van en voor haar en ik vraag of dit nog bewerkt mag worden, een dubbele boog mag erbij. Dan is het tijd om afscheid te nemen en ik ben heel blij dat ik deze meditatie nog gedaan heb. Nu voelt het af, en mijn 1e blog is hiermee dan ook een feit.
Recept:
Eigen tempo thee:
1 el Braamblad
1 el Brandnetel
2 el Citroenmelisse
2 thl Hop
Gebruik:
1 theelepel per kop heet water,
10 minuten laten trekken.
Braamblad en brandnetel ondersteunen een zachte reiniging.
Hop en citroenmelisse brengen rust wanneer je hoofd of systeem te vol is.
Drink deze thee wanneer je merkt dat je te veel wilt en je jezelf liefdevol mag afremmen, zodat je vanuit rust weer jouw eigen unieke ik mag zijn!
Misschien herken je iets van jezelf in de braam.
Neem mee wat resoneert, en laat de rest rustig liggen.
Liefs Wendy💚
.